مي‌خوام ببخشمت اما نميشه

شب مهتابه و باز چشمام از ياد تو خيسه

ديگه عادت شده با بغض واسه تو مي‌نويسه

كاش مي‌فهميدي كه قلبم خونه آرزوهات بود

يه نفس تنها نبودي هميشه دلم باهات بود

آسمون و ماه نقرش با يه عالمه ستاره

شاهدن كه اين بريدن ديگه برگشتي نداره

رفتي بي‌اونكه بدوني دل من مال خودت بود

حال بغضاي شبونم به خدا حال خودت بود

سهم چشماي تو بودن توي دنيا هرچي داشتم

واسه خاطر نازت جونمو گرو گذاشتم

يه دروغ ساده اما قصه‌ي ما رو بهم زد

سرنوشتمونو آخر با جداشدن رقم زد

تو پشيمون شدي و من حالا صندوقچه‌ي دردم

سخته اما باورش كن من ديگه برنمي‌گردم

اما يادت باشه حرفا مثل گوله‌هاي برفن

خيلي‌ها قربوني‌هاي بي‌گناه دو تا حرفن

تو ترانه‌هاي شرجيم مي‌درخشي تو هميشه